Ons tweehonderdjarig bestaan feest
Op de dag van het tweehonderjarig bestaan (Bicentenario Argentino) hebben wij niets gevierd. In plaats daarvan, hebben wij de hele dag en nacht op een kleine een mooie baby kat gepast. Haar naam was ‘Lola’ en ze was misschien 3 maanden oud.
Tamara (mijn vriendin) had Lola overgenomen van een vriend die katten niet leuk vindt. Tamara’s vriend, Brent*, had Lola omdat hij muizen in huis had en dacht dat Lola die zou verjagen. Brent is een mannelijk model en volgens mij, krijgt hij al zijn ideeën van T.V. cartoons.
Lola had niet haar vaccinatie gehad. Zij leek een beetje dun en een beetje ziek en dus hebben wij haar naar een dierenarts gebracht. Het was moeilijk een dierenarts te vinden: iedereen was feest aan het vieren en bijna al de dierenarts praktijken waren dicht. Volgens de dierenarts die we wel konden vinden, had Lola parasieten maar was verder gezond. Ze had anti-parasieten nodig maar er was een probleem: de dieren arts had geen anti-parasieten medicijn in haar praktijk en dus moesten we naar een speciale dierenapotheek . Het was niet makkelijk deze te vinden : het was ‘savonds laat, bijna alle dieren apotheeken waren dicht, en de enige die we konden vinden was een beetje ver weg en de ‘subte‘ (de Metro) zat bomvol met gekke Argentijnen die de Bicentenario aan het vieren waren. Toen ik aankwam, bij de apotheek hadden zij niet het juiste medicijn maar wel een andere : Geweldig. Ik belde de dierenarts op en die zei dat dit andere medicijn ook goed was maar het enige probleem was dat dit medicijn in pil vorm was, in plaats van druppels, en ik moest de dosis zelf interpreteren : ‘ik hoop dat wij Lola niet gaan vergiftigen‘ dacht ik. Uiteindelijk, was ik ‘savonds thuis met alles wat we nodig hadden en Lola was aan het spelen en had gelukkig veel trek (en gelukkig, heeft Lola mijn medicijn dosis experiment overleefd : een echt Bicentenario wonder!).
Wij konden Lola niet houden. Ons apartment is zo klein en wij willen binnenkort naar Nederlands. Maar dit was beter dan het andere huis waar zij was. Tamara schreef een e-mail om een huis voor Lola te vinden, en wij wachtten.
2 dagen daarna, belde een vriendin ons op, en zij zei dat ze Lola wilde hebben. Onze vriendin, heel toevallig, heet ook Lola, heeft een groot huis in Pilar, een man en twee kinderen. Dit was perfect voor iedereen. Lola en Lola leken heel blij samen. Ze kwam en hebben Lola Meegenomen. Toen vertelde Lola, de vrouw, ons : Ze had ook een kat, maar de kat was door een auto aangereden en haar hele familie was intense verdrietig. Ze wisten niet wat te doen, maar toen zij hebben over Lola gehoord, was het een teken van het universum : Lola en Lola houden van elkaar.
* Dit is niet de echte naam van Tamara’s vriend. De naam is geweest veranderd om de schuldig te beschermen.
Leti Locatelli 12:31 pm on June 9, 2010 Permalink
Hoi! Gefeliciteerd met jouw nederlands!!! Jij hebt heel veel vordering gedaan! Uistekend!!! Groetjes uit Nederland van een gekke argentijnse vrauwje!!!
PS: Mijn blog is http://www.leti-locatelli.blogspot.com, maar het is in het Spaans en het Engels geschreven! Geen Nederlands!!